Kto to jest wenerolog?

Wenerologiem jest każdy dermatolog, ponieważ nie jest to osobna specjalizacja. Dermatolog-wenerolog ma dużą wiedzę w zakresie chorób przenoszonych drogą płciową, potrafi je rozpoznawać i leczyć. Choroby weneryczne to m.in. rzeżączka.

Wenerolog jest lekarzem zajmującym się rozpoznawaniem i leczeniem chorób przenoszonych drogą płciową. Wiedzę z zakresu wenerologii ma każdy dermatolog, ponieważ tą specjalizację zdobywa się razem z dermatologią. Do dermatologa-wenerologa należy udać się po każdym ryzykownym zachowaniu seksualnym, np. po stosunku z przygodnie poznaną osobą. Wskazaniem do wizyty są również zmiany w obrębie narządów płciowych, np. owrzodzenia czy dokuczliwy świąd.

Wenerolog – jak wygląda badanie?

Wizyta u wenerologa może być stresująca, ponieważ lekarz musi dokładnie obejrzeć okolice narządów płciowych i same narządy. Zawsze trzeba zabrać ze sobą listę stosowanych leków i posiadaną dokumentację medyczną. Bardzo ważne jest zadbanie o higienę ciała – można skrócić lub usunąć nadmierne owłosienie łonowe.

Wizyta rozpoczyna się od dokładnego wywiadu lekarskiego. Wenerolog zapoznaje się z historią leczenia i wypytuje o objawy. Kolejnym etapem badania jest obejrzenie zmian. Należy rozebrać się i położyć na fotelu – niekiedy lekarz zaleca pozostanie w pozycji stojącej. Badanie wykonywane jest w rękawiczkach, ponieważ choroby weneryczne są zakaźne. Lekarz ogląda zmiany i w razie potrzeby pobiera wymaz z pochwy lub z wydzieliny prącia.

Lekarz wenerolog może zlecić wykonanie badań z krwi w kierunku kiły i rzeżączki, badań próbki wydzieliny z pochwy do diagnozy drożdżycy, badań mikroskopowych wydzieliny z pochwy lub cewki moczowej na rzęsistkowicę, czy badań krwi na obecność wirusa HIV.

Wenerolog – co leczy?

Wenerolog leczy choroby przenoszone drogą płciową, do których zalicza się:
• kiłę,
• chlamydiozę,
• opryszczkę,
• mononukleozę zakaźną,
• HIV,
• czerwonkę,
• rzeżączkę,
• ziarniaka pachwinowego,
• świerzb,
• wszawicę łonową,
• rzęsistkowicę,
• amebiozę,
• drożdżycę,
• grzybicę,
• kłykciny kończyste,
• pełzakowicę,
• brodawczaka.

Kto to jest kardiochirurg?

Kardiochirurg jest lekarzem wykorzystującym metody chirurgiczne w leczeniu chorób serca i naczyń krwionośnych. Przeprowadza on zabiegi związane z wrodzonymi i nabytymi wadami serca, a także z wszelkimi schorzeniami tego narządu.

Kardiochirurg specjalizuje się w leczeniu chorób serca i naczyń krwionośnych za pomocą metod chirurgicznych. Lekarz ten diagnozuje choroby układu krążenia i dokonuje kwalifikacji pacjentów do operacji kardiochirurgicznych. Wykonuje on operacje serca i układu krążenia, zapewnia opiekę pooperacyjną oraz dba o rehabilitację osób po zabiegach.

Co robi kardiochirurg?

Kardiochirurg diagnozuje oraz leczy wszelkie choroby układu krążenia i serca. Zajmuje się on także terapią chorych i leczeniem stanów zagrażających życiu. Do specjalistycznych zabiegów wykonywanych przez kardiochirurga zalicza się:
• operacje na zastawkach serca,
• operacje na otwartym sercu,
• wszczepianie rozruszników serca,
• transplantacje serca,
• wycinanie tętniaków aorty,
• laserowe leczenie chorób naczyń i serca,
• kardiowersję,
• leczenie krwią.
Lekarz ten wykonuje zabiegi planowane, a także zajmuje się pacjentami znajdującymi się w stanie zagrożenia życia. Leczy on wstrząsy, przeprowadza resuscytację i sztuczną wentylację, leczy mnogie obrażenia ciała, uszkodzenia wielonarządowe, ostre choroby jamy brzusznej zagrażające życiu, rany i obrażenia, krwotoki zewnętrzne i wewnętrzne.

Jak zostać kardiochirurgiem?

Kardiochirurgiem może zostać lekarz, który nie posiada żadnej specjalizacji, uzyskał specjalizację I lub II stopnia, ma tytuł specjalisty chirurgii ogólnej i chirurgii dziecięcej. Specjalizacja dla lekarzy po stażu dyplomowym trwa przynajmniej 72 miesięcy i obejmuje kursy specjalistyczne, staże kierunkowe oraz specjalizacyjne.

Lekarz mający I lub II stopień specjalizacji musi ukończyć program trwający 4 lata i obejmujący kursy oraz staże. Od trzeciego roku specjalizacji przyszli kardiochirurdzy odbywają przynajmniej 4 dyżury lekarskie miesięcznie.

Po ukończeniu specjalizacji lekarz przystępuje do państwowego egzaminu specjalizacyjnego, składającego się z części testowej, ustnej oraz praktycznej, polegającej na wykonaniu operacji