Co to jest tarczyca?

Tarczyca to nazwa, którą używamy najczęściej, ponieważ jest najbardziej popularna. Jednak tarczyca to tak naprawdę gruczoł tarczowy, który znajduje się u dołu szyi bezpośrednio przed samą tchawicą. Ten bardzo mały organ, który sobie posiadamy, odpowiada przede wszystkim za wytwarzanie hormonów, które z kolei sterują wszelkimi przemianami materii w naszych narządach oraz naszych tkankach. Do produkcji hormonów niezbędne są odpowiednie ilości jodu, który pobierany jest z powietrza oraz z pożywienia. Głównie słyszymy o takich chorobach jak niedoczynność tarczycy, a jest ona spowodowana głównie tym, że jest w naszym organiźmie wytwarzana jest zbyt mała liczba hormonów, w porównaniu do tego ile potrzebuję nasz organizm.

Niedoczynność tarczycy

Na zachorowania narażeni są zarówno mężczyźni, jak i kobiety, z tym że kobiety niestety częściej zapadają na tę chorobę, zwłaszcza w wieku starszym. Kiedy mamy problemy z tarczycą to zazwyczaj ona nas nie boli i przez długi okres czasu nie daje nam o sobie znać, ale skutki zaburzeń mają bardzo duży wpływ na cały nasz organizm. Mamy różnego rodzaju choroby tarczycy takie jak: niedoczynność i nadczynność, choroba Hashimoto czy też choroba Gravesa-Basedowa. Tymi dwoma ważnymi hormonami, które są wytwarzane przez tarczycę to tyroksyna oraz trójjodotyronina. Warto zapoznać się z tymi nazwami, zwłaszcza kiedy będziemy szli do lekarza, żeby sprawdzić stan naszej tarczycy. Najczęściej można wyczuć problemy z tarczycą, kiedy się ona nam powiększy i będzie wyczuwalna na naszej szyi. Niestety wielu przypadkach bywa i tak, że samodzielnie nie wyczujemy sobie powiększonej tchawicy i nie będziemy wiedzieć nawet, od czego mamy problemy zdrowotne, a może być właśnie tym wszystkim powód naszej choroby tarczycy. Różnego rodzaju objawy, jakie mogą nam się przydarzyć to: trudności w połykaniu jedzenia, jak również w przełykaniu śliny dziwny, ucisk towarzyszący w ciągu dnia lub różnego rodzaju duszności w nocy, jak i w dzień. Jeszcze inne objawy, o których zapominamy i których nie bierzemy pod uwagę, to problemy ze snem, częste pocenie się oraz spadek wagi lub nadmierny przyrost masy ciała, zaparcia lub biegunki, a często nawet kołatanie serca czy też wysuszenie skóry. Gdy wyczuwamy u siebie takie lub podobne objawy, to warto jak najszybciej udać się do lekarza na konsultację, gdyż w przeciwnym razie po długich latach chorowania, może nam zostać tylko chirurgiczny zabieg i wycięcie tarczycy.

Jak wygląda rak skóry?

Każdy z nas w trosce o własne zdrowie powinien poddawać się regularnym badaniom, które pozwolą wykluczyć poważne i niebezpieczne dla naszego zdrowia schorzenia. Lato jest porą roku, podczas której znacznie dokładniej przyglądamy się wszelakim zmianom, pojawiającym się na naszej skórze. Niepokojące objawy powinniśmy niezwłocznie skonsultować z dermatologiem, gdyż niektóre z wyglądających na pierwszy rzut oka łagodnie i niegroźne, mogą być przyczyną niebezpiecznego raka skóry!

Czym jest rak skóry?

Rak skóry to jeden z powszechniejszych rodzajów nowotworu złośliwego. Zazwyczaj objawy tej choroby są nagłe i pojawiają się w stosunkowo krótkim czasie. Jest to jeden z najniebezpieczniejszych rodzajów nowotworów – daje odległe przerzuty, których ówcześnie medycyna nie umie zatrzymać. Zazwyczaj nowotwór skóry poprzedzony jest zmianami przednowotworowymi – zazwyczaj przeistaczającymi się w czerniaki.

Przyczyna raka skóry

Główną przyczyną raka skóry jest zbyt intensywna ekspozycja naszej skóry na wyjątkowo silne promienie słoneczne. Choroba ta dotyka najczęściej osoby, które uwielbiają całodzienne wylegiwanie się na słońcu, notorycznie zapominając o odpowiednich filtrach, pozwalających chronić naszą skórę.

Jak wygląda rak skóry?

Mówiąc o wyglądzie raka skóry nie możemy określić jednej typowej dla niego formy. Najczęstsza formą nowotworu skóry powoduje rak podstawnokomórkowy, występujący najczęściej w okolicach naszej głowy i szyi. Przybiera on postać niewielkiego guzka, który jest otoczony charakterystycznym „zbitym” brzegiem. Występuje najczęściej na szyi, przypominając niegojący się i stale odpadający strupek.

Rak skóry, o którego cechach bez wątpienia warto wspomnieć jest czerniak. Jest to ciemnobrązowe, lub czarne znamię, mogące pojawiać się w wielu miejscach w obrębie naszej skóry. Przybiera najczęściej asymetryczny kształt i cechą, która pozwala go rozpoznać są nierówne, postrzępione brzegi.

Nowotwór skóry Pageta to zmiany, które charakteryzują się pojawieniem się zmianami rumieniowymi, pojawiającymi się w obrębie naszej skóry. Najczęściej plamki te są wyjątkowo bolesne i swędzą. Zdarzyć może się również, że wydobywa się z nich kleista wydzielina.

Wszystkie zmiany skórne, które mogą sugerować raka skóry należy niezwłocznie skonsultować z naszym dermatologiem. Odpowiednio wcześnie wykryte są całkowicie uleczalne!

Bibliografia:

Don Colbert, Choroby skóry. Biblia lecz, Wydawnictwo M, 2009r.

K. Wrotek, Choroby skóry. Lekarz rodzinny, Wydawnictwo Septem, 2010r.

 

Jakie są rodzaje kataru?

Katar objawia się nadmierną produkcją śluzu w nosie. Nieżyt nosa może występować z wielu przyczyn, np. z powodu przeziębienia i grypy, kontaktu z alergenem czy substancją podrażniającą śluzówkę nosa. Rozróżnia się zatem następujące rodzaje kataru: katar alergiczny, wirusowy, bakteryjny oraz naczynioruchowy.

 

Czym jest katar?

Nieżyt nosa, czyli katar, to nadmierna produkcja wydzieliny śluzowej w nosie. Stan zapalny tkanki wyścielającej jamę nosową może przebiegać z takimi objawami, jak: wydzielina spływająca po tylnej ścianie gardła, kaszel, uczucie drapania i swędzenia nosa oraz zatkanych uszu, łzawienie oczu, kichanie, niedrożność nosa i problemy z oddychaniem przez nos.

 

Katar alergiczny

Katar alergiczny, inaczej katar sienny, nie jest zaraźliwy. Nieżyt nosa występuje najczęściej w wyniku kontaktu z alergenem, np.: kurzem, sierścią zwierząt lub pyłkami drzew bądź kwiatów. W przypadku stałego przebywania z czynnikami uczulającymi może zamienić się w katar przewlekły, sezonowy, a nawet całoroczny. U alergików pojawia się wodna wydzielina z nosa, która nie zmienia swojej konsystencji. Katarowi alergicznemu bardzo często towarzyszą: silne zaczerwienienie oczu, zapalenie spojówek oraz łzawienie. Do leczenia nieżytu nosa wywołanego oddziaływaniem alergenów stosuje się leki przeciwhistaminowe. Łagodzą one nieprzyjemne objawy alergii, jednak nie odblokowują nosa, stad konieczność przyjmowania preparatów udrażniających.

 

Katar wirusowy

Wirusowy katar pojawia się najczęściej w przebiegu przeziębienia i grypy. Nieżyt nosa wywołuje zakażenie wirusami, przenoszonymi drogą kropelkową. Do zarażenia drobnoustrojami może dojść w czasie przebywania w jednym pomieszczeniu z osobą kaszlącą i kichającą. Szkodliwe wirusy atakują osłabiony organizm, powodując często zapalenie błony śluzowej nosa. Osoba chora początkowo cierpi na wodnisty katar. Wraz z rozwojem choroby wydzielina z nosa gęstnieje, a śluzówka puchnie. Na infekcje wirusowe ludzki organizm jest najbardziej narażony w okresie jesiennym i wiosennym. Nagłe skoki temperatury powodują, że śluzówka nosa przestaje poprawnie spełniać swoją ochronną funkcję.

Katar bakteryjny

Katar bakteryjny najczęściej występuje w wyniku nieprawidłowego leczenia infekcji wirusowej, w momencie gdy błona śluzowa ulega nadkażeniu bakteriami. Obecność ropy i śluzu w nosie powoduje, że jego wydzielina przybiera różne kolory, od bezbarwnego, po żółty i odcienie zieleni. Zielony katar świadczy o tym, że organizm walczy z zakażeniem i stanem zapalnym. Zdarza się, że katar wywołany infekcją bakteryjną leczy się antybiotykami.

Katar naczynioruchowy

Katar naczynioruchowy pojawia się w takich sytuacjach, jak: zjedzenie czegoś ostrego, nagła zmiana temperatury, np. wejście z mrozu do ciepłego pomieszczenia, aktywność fizyczną czy nadmierna ekspozycją na światło. Prawidłowa drożność nosa to równowaga pomiędzy nerwowym układem współczulnym i przywspółczulnym. Przewaga układu współczulnego powoduje wyciek z nosa oraz jego niedrożność.

Czy warto zastosować metodę IMSI przy in vitro?

Zapłodnienie pozaustrojowe in vitro polega na połączeniu w warunkach laboratoryjnych komórki jajowej pobranej od kobiety po właściwej stymulacji hormonalnej, w trakcie zabiegu punkcji, oraz plemnika z nasienia oddanego przez mężczyznę. W laboratoriach embriologicznych dokonuje się kontrowersyjnej metody IMSI przy in vitro. Na czym ona polega?

Czytaj dalej Czy warto zastosować metodę IMSI przy in vitro?

Kto to jest pediatra?

Pediatra jest lekarzem, który zajmuje się diagnozowaniem, leczeniem i profilaktyką u dzieci i młodzieży do 18. roku życia. Ocenia on stopień rozwoju psychometrycznego, rozpoznaje zaburzenia rozwojowe, kwalifikuje do szczepień oraz badań przesiewowych.

Pediatra jest lekarzem specjalistą, który zajmuje się leczeniem dzieci oraz młodzieży do 18. roku życia. Lekarz ten musi posiadać wiedzę z każdej dziedziny medycyny, aby móc poprawnie zdiagnozować dziecko i poprowadzić skuteczne leczenie. Udziela on rodzicom informacji w zakresie pielęgnacji niemowlęcia, zleca ćwiczenia korekcyjne, wykonuje próby czynnościowe i kwalifikuje do badań przesiewowych oraz szczepień ochronnych. Dobry pediatra wykazuje się opanowaniem i cierpliwością, wzbudza zaufanie dzieci i rodziców, a także potrafi jasno przekazywać zalecenia dotyczące opieki nad zdrowym lub chorym dzieckiem.

Co robi pediatra?

Pediatra jest pierwszym lekarzem, do którego trafia dziecko. Musi on posiadać wiedzę z zakresu chorób wewnętrznych i zakaźnych, alergologii, dermatologii, neurologii, kardiologii czy psychologii. Pediatra wykonuje profilaktyczne, pediatryczne badania okresowe, rozpoznaje zaburzenia rozwojowe, ocenia stopień rozwoju psychometrycznego, wykonuje badania przesiewowe i szczepienia ochronne.

Lekarz pediatra rozpoznaje choroby i zaleca odpowiednie leczenie. Może on kierować do lekarzy specjalistów, wykonywać biopsje oraz próby czynnościowe. W razie potrzeby może zalecić wykonywanie ćwiczeń korekcyjnych oraz udzielić rodzicom informacji na temat pielęgnacji i karmienia niemowlęcia.

Ile zarabia pediatra?

Zarobki pediatry są uzależnione od miejsca zatrudnienia. W państwowych przychodniach zwykle nie przekraczają one 3 tysięcy złotych brutto. Lekarze zatrudnieni w szpitalach i klinikach zarabiają ponad 5 tysięcy złotych brutto, przy czym dodatkowo płatne są dyżury dobowe i zwyczajne. Wielu pediatrów prowadzi prywatne gabinety i oferuje wizyty domowe – koszt usługi wynosi przynajmniej sto złotych.

Kto to jest patomorfolog?

Patomorfolog to lekarz specjalista, który bada próbki pobrane podczas biopsji lub cytologii, a także po zabiegach i operacjach chirurgicznych. Korzysta on z diagnostyki mikroskopowej, molekularnej i makroskopowej.

Patomorfolog jest lekarzem, który ma bezpośredni wpływ na sposób leczenia zmian nowotworowych. Za pomocą diagnostyki mikroskopowej, makroskopowej i molekularnej stawia diagnozę, od której uzależniony jest sposób leczenia. Patomorfolog wykonuje badania tkanek pobranych w trakcie zabiegów i operacji, biopsji czy cytologii. Potrafi rozpoznawać nieprawidłowe i zmienione chorobowo komórki i tkanki ludzkie. Lekarz ten wykonuje także badania sekcyjne i zabezpiecza tkanki do badania histopatologicznego. Do zadań patomorfologa należy także wykonywanie badań śródoperacyjnych.

Co robi patomorfolog?

Patomorfolog potrafi zdiagnozować wiele chorób na podstawie prowadzonych badań. Dokonuje on diagnostyki chorób zapalnych, chorób związanych z autoagresją, zmian przednowotworowych, przyczyn marskości wątroby, niewydolności nerek czy nadczynności lub niedoczynności tarczycy. Do standardowych zadań patomorfologa należy analiza materiału biopsyjnego i cytologicznego, histologiczne rozpoznawanie ciąży ektopowej i zmian rozrostowych endometrium, morfologiczne rozpoznawanie przyczyn wstrząsu i zaburzeń krążenia czy różnicowanie śródmiąższowych chorób płuc.

Lekarz ten dokonuje klasyfikacji histopatologicznej nowotworów oraz nienowotworowych chorób skóry. Diagnozuje odczynowe i zapalne choroby węzłów chłonnych, choroby szpiku, zapalenia i zmiany wsteczne kości, zapalenia i zmiany zwyrodnieniowe stawów oraz rozpoznaje niektóre choroby układu nerwowego. Patomorfolog przeprowadza także sekcje zwłok w celu rozpoznania przyczyn zgonu. W swojej pracy korzysta on z badań makro- i mikroskopowych, molekularnych, immunohistochemicznych oraz z klasycznych metod radiologicznych, np. RTG.

Ile zarabia patomorfolog?

Zarobki patomorfologów są bardzo niskie i wynoszą ok. 2500zł brutto miesięcznie. Lekarz ten nie ma dyżurów, które mogłyby zwiększyć wynagrodzenie. Patomorfolog może pracować w podmiotach państwowych i prywatnych. W przedsiębiorstwach prywatnych zarobki patomorfologów są nieco wyższe.

Kto to jest laryngolog?

Laryngolog jest lekarzem specjalizującym się w diagnozowaniu i leczeniu wszelkich chorób związanych z uszami, nosem, krtanią czy gardłem. Badanie wykonywane jest za pomocą sprzętu optycznego, pozwalającego obejrzeć niewidoczne gołym okiem struktury.

Uporczywy ból głowy, szum w uszach, zatkany noc – to dolegliwości, z którymi warto udać się do laryngologa. Lekarz ten zajmuje się leczeniem schorzeń związanych z szyją i głową. Badanie wykonywane jest za pomocą otoskopu lub laryngoskopu, ale niekiedy konieczne bywa wykonanie zdjęć RTG lub tomografii komputerowej. Do badania słuchu wykorzystywane są audiometry, a węch sprawdzany jest za pomocą testów czynnościowych.

Co robi laryngolog?

Laryngolog zajmuje się przede wszystkim diagnostyką oraz leczeniem narządów głowy i szyi. Podstawą diagnozy jest wywiad oraz badanie przedmiotowe, które umożliwia prawidłowe rozpoznanie schorzenie i wykluczenie ciężkich patologii.

Lekarz laryngolog korzysta przede wszystkim ze sprzętu optycznego, pozwalającego dokładnie obejrzeć struktury niewidoczne gołym okiem. Do badania ucha zewnętrznego i środkowego służy otoskop, choć niekiedy niezbędne jest zastosowanie endoskopu. Do diagnostyki chorób zatok niezbędne jest wykonane TK lub RTG. W razie potrzeby laryngolog może wykonać punkcję lub endoskopię zatok.

Schorzenia związane z jamą nosową lekarz diagnozuje korzystając z endoskopii, a także rynoskopii przedniej i tylnej. Laryngolog może również obejrzeć krtań i tchawicę korzystając z laryngoskopu. Do badania słuchu służą audiometry, a węchu – testy czynnościowe.

Laryngolog – co leczy?

Laryngolog zajmuje się leczeniem:
• przewlekłego zapalenia zatok, kataru i bólu zatok,
• chrapania,
• zawrotów głowy,
• niedosłuchu,
• krwawień z nosa,
• bólu ucha,
• długotrwałej chrypki,
• przewlekłego zapalenia tchawicy, gardła i oskrzeli,
• guzów szyi,
• trudności w połykaniu,
• problemów z węchem,
• niedowładów i porażeń narządów szyi oraz głowy.

Kto to jest kardiolog?

Kardiolog to specjalista, który zajmuje się schorzeniami serca i układu krążenia. Diagnozuje i leczy wrodzone oraz nabyte wady serca, nowotwory serca czy udary mózgu. Kardiolog wykonuje niezbędne badania i zabiegi oraz dobiera właściwą metodę leczenia.

Kariolog jest lekarzem specjalizującym się w schorzeniach układu krążenia, czyli chorobach serca, żył i tętnic. Leczy wrodzone i nabyte wady serca, choroby zakrzepowo-zatorowe, miażdżycę, nadciśnienie tętnicze, choroby węzłów chłonnych czy choroby reumatyczne serca. Kardiolog dobiera odpowiednią metodę leczenia, przeprowadza badania diagnostyczne oraz wykonuje zabiegi, np. koronarografię.

Co robi kardiolog?

Kardiolog specjalizuje się w profilaktyce, diagnostyce i leczeniu chorób, schorzeń i wad układu sercowo-naczyniowego. Lekarz ten diagnozuje oraz leczy wrodzone i nabyte wady serca, układu krążenia i naczyń krwionośnych. Zapewnia on kompleksową opiekę pacjentom, którzy cierpią na choroby serca lub układu krążenia, także w czasie rehabilitacji.

Kardiolog sprawuje opiekę nad pacjentami i przeprowadza inwazyjne oraz nieinwazyjne badania kardiologiczne, np. echokardiografię lub cewnikowanie serca. Kardiolog ściśle współpracuje z innymi lekarzami, np. kardiochirurgiem, aby wybrać najskuteczniejsze metody leczenia.

W tracie wizyty u kardiologa lekarz przeprowadza szczegółowy wywiad lekarski z pacjentem i zapoznaje się z dokumentacją medyczną. Może zlecić badania dodatkowe, a także wykonać badanie fizykalne, czyli osłuchiwanie serca, zmierzyć ciśnienie tętnicze lub wykonać koronarografię czy cewnikowanie. W razie potrzeby kardiolog kieruje na EKG podstawowe lub wysiłkowe, Holter RKG, echokardiografię, RTG klatki piersiowej, badanie dopplerowskie, rezonans magnetyczny lub scyntygrafię serca.

Ile zarabia kardiolog?

Podstawowe wynagrodzenie lekarza kardiologa wynosi od 4000zł brutto do 7000zł brutto. Oprócz tego kardiolog otrzymuje wynagrodzenia za dyżury. W prywatnych klinikach oraz w dużych miastach zarobki mogą być znacznie wyższe. Kardiolog może także otworzyć prywatną praktykę – koszt wizyty to minimum 100zł.

Kto to jest urolog?

Urolog zajmuje się leczeniem chorób układu moczowo-płciowego. Wizyta wiąże się z dużym stresem, ponieważ leczy on schorzenia intymne. Dolegliwości, które wymagają wizyty u neurologa to impotencja, nietrzymanie moczu czy obrzęk jąder.

Choroby urologiczne wymagają wizyty u lekarza urologa. Schorzenia te uważane są za wstydliwe, dlatego wiele osób odczuwa duży stres przed wyznaczoną wizytą. Neurolog leczy m.in. zaburzenia erekcji i nietrzymanie moczu. U lekarza tej specjalizacji leczą się zarówno mężczyźni, jak i kobiety. Objawy, które powinny skłonić do wizyty, to ból przy oddawaniu moczu, obrzęki nóg, uczucie parcia na pęcherz czy zmiany w wyglądzie prącia.

Jakie badania wykonuje urolog?

Lekarz urolog wykonuje badania fizykalne, obrazowe, inwazyjne i laboratoryjne. Badania fizykalne obejmuje badanie jąder i zewnętrznych narządów płciowych, badanie prostaty per rectum oraz badanie tzw. objawu Goldfama. Do badań obrazowych zalicza się urografię, ultrasonografię dróg moczowych i pomiar moczu pozostałego po jego oddaniu oraz przeglądowe zdjęcie jamy brzusznej.

Badania inwazyjne to przede wszystkim USG przezodbytnicze, cytoskopia oraz badanie urodynamiczne. Z badań laboratoryjnych najczęściej przeprowadza się badanie ogólne moczu, paskowy test moczu oraz posiew moczu. U mężczyzn powyżej 50. roku życia wykonuje się badanie specyficznego antygenu starczego – PSA. Przy problemach z impotencją konieczne jest badanie poziomu testosteronu.

Co leczy urolog?

Urolog leczy wszystkie choroby związane z układem moczowo-płciowym. Do najczęstszych chorób urologicznych zalicza się:
• kamicę układu moczowego,
• choroby zewnętrznych narządów płciowych, np. wnętrostwo, stulejkę lub wodniaka jądra,
• łagodny rozrost stercza,
• krwiomocz,
• nietrzymanie moczu,
• nowotwory nerek, jąder lub pęcherza moczowego,
• zaburzenia erekcji,
• torbiele nerek,
• żylaki powrózka nasiennego,
• zakażenia układu moczowego,
• raka prostaty.

Jak zostać okulistą?

Okulistą można zostać po ukończeniu studiów medycznych i uzyskaniu prawa do wykonywania zawodu. Lekarz musi ukończyć także specjalizację okulistyczną, która trwa minimum 5 lat. Program specjalizacji obejmuje kursy i staże.

Lekarz okulista musi skończyć studia medyczne i posiadać prawo wykonywania zawodu, a także złożyć wniosek o rozpoczęcie specjalizacji do Wielkopolskiego Centrum Zdrowia Publicznego. Specjalizacja trwa minimum 5 lat i maksimum 7,5 roku. Na każdym roku specjalizacji odbywają się kursy zakończone obowiązkowymi kolokwiami lub testami. Od II roku specjalizacji lekarze odbywają ostre dyżury oraz staże specjalizacyjne i kierunkowe na oddziałach i poradniach okulistycznych. Specjalizacja kończy się Państwowym Egzaminem Specjalizacyjnym.

Kto to jest okulista?

Okulista to lekarz, który zajmuje się badaniem oraz leczeniem narządu wzroku, a także korygowaniem wad wzroku. Do jego zadań należy także działalność profilaktyczna i prowadzenie rehabilitacji wzroku. Lekarz okulista diagnozuje choroby oka oraz nerwu wzrokowego, a także ustala przebieg leczenia i nadzoruje je.

W swojej pracy lekarz okulista korzysta z tablic testowych i specjalistycznych urządzeń oftalmicznych. Po stwierdzeniu wady wzroku lekarz dobiera soczewki kontaktowe, okulary lub inne tzw. pomoce wzrokowe, których zadaniem jest korekcja wad oraz powstrzymanie ich postępu.

Lekarz okulista może także przeprowadzać zabiegi chirurgiczne, np. przeszczep rogówki czy usunięcie jaskry. Po usunięciu gałki ocznej nadzoruje proces wykonywania i doboru protezy. Lekarz ten może wydawać orzeczenia o uszczerbku na zdrowiu lub niezdolności do pracy na potrzeby różnego rodzaju instytucji. Do jego obowiązków należy również sporządzanie specjalistycznych opinii.

Ile zarabia okulista?

W czasie trwania stażu dyplomowego lekarz okulista zarabia ok. 1850zł brutto. Wynagrodzenie jest wyższe po uzyskaniu tytułu lekarza specjalisty, jednak jest ono uzależnione od miejsca zatrudnienia. Największe zarobki mają okuliści prowadzący własne gabinety – koszt wizyty to minimum 100zł.